บทที่_140_ข้าคือผู้มีวิสัยทัศน์กว้างไกลงั้นรึ__ใช่แล้ว_ข้าเอง!

บทที่ 140: ข้าคือผู้มีวิสัยทัศน์กว้างไกลงั้นรึ? ใช่แล้ว ข้าเอง!

อ้างอิงตามกฎแห่งความผิดพลาดชวนหัว: หากสิ่งใดมีความเป็นไปได้ที่จะผิดพลาด สิ่งนั้นย่อมจะต้องผิดพลาดอย่างแน่นอน ไม่ว่าโอกาสความน่าจะเป็นนั้นจะน้อยนิดสักเพียงใดก็ตาม

เมื่อต้องรับมือต่อสู้กับสิ่งมีชีวิตชั่วร้ายเร้นลับที่มีกฎเกณฑ์การสังหารอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว ความผิดพลาดเพียงแค่ครั้งเดียวอาจนำพาหายนะถึงชีวิตมาสู่ตนเองได้

ซึ่งมันหาได้มีความเกี่ยวข้องอันใดโดยตรงกับความระมัดระวังรอบคอบหรือการหลีกเลี่ยงความผิดพลาดของบุคคลผู้นั้นไม่

ก่อนหน้านี้ เมื่อหมอผีสวมหน้ากากลอบดักโจมตีตำรวจแจ็ค เจ้าตัวยังไม่ทันแม้แต่จะมีเวลาได้เหนี่ยวไกปืนออกไปด้วยซ้ำ

โดยปราศจากการขัดขืนใดๆ ทั้งใบหน้าและลมหายใจชีวิตของพวกเขาก็ถูกพรากไปในพริบตา

ในห้วงเวลานี้ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการจู่โจมอย่างฉับพลันของวัตถุต้องคำสาปตามกฎแห่งความตาย [ฮุก] ย่อมปราศจากหนทางและโอกาสที่จะหลบหลีกได้ทันท่วงทีเช่นกัน

"อาร์กก—!"

ทันทีที่หน้ากากสวมครอบลงบนใบหน้าของเขา หนามแหลมคมนับไม่ถ้วนก็งอกทะลักออกมาจากด้านใน เกี่ยวพันธนาการกระชากเนื้อหนังทั่วใบหน้าของเขาอย่างรุนแรงเหี้ยมเกรียม

วินาทีต่อมา ของเหลวเหนียวหนืดข้นคล้ายยางมะตอยและยางไม้ก็พุ่งทะลักพรั่งพรูออกมาจากรอยต่อของหน้ากากหมอผี แปรสภาพกลายเป็นขนนกสีดำ มงกุฎขนนก และเสื้อคลุมขนสัตว์ที่น่าสะพรึงกลัว