บทที่_130_เจ้าหญิงเคียตรีและปริศนาแห่งการบูชายัญโลหิต

บทที่ 130 เจ้าหญิงเคียตรีและปริศนาแห่งการบูชายัญโลหิต

เกาะแทมมันแบร็กเคยถูกเผาทำลายจนราบเป็นหน้าดินด้วยน้ำมือของไบรอนและเหล่าโจรสลัด

ทว่ารากแก้วที่ฝังลึกอยู่ใต้ซากปรักหักพังและเถ้าถ่าน กลับพากันแตกหน่อผลิใบขึ้นใหม่อีกครั้งภายในระยะเวลาไม่ถึงสิบวัน

ผืนป่ามืดทึบทั้งเกาะถูกแต้มย้อมด้วยเฉดสีเขียวขจีจางๆ อีกครา

โดยเฉพาะต้นยูคาลิปตัสจำนวนมหาศาล ที่มิเพียงมีเปลือกหนาช่วยต้านทานไฟป่า ทว่าความร้อนสูงยังช่วยกระตุ้นให้เปลือกหุ้มเมล็ดที่แข็งแกร่งเปิดออก

ภายหลังหายนะฝนตกพรั่งพรู แม้กระทั่งต้นกล้าเขียวชอุ่มก็พากันแทรกแผ่นดินเติบโตขึ้นอย่างหนาแน่น

หากปล่อยให้เกิดไฟป่าซ้ำรอยอีกสักสองสามครั้ง สถานที่แห่งนี้คงแปรสภาพกลายเป็นผืนป่าไม้ยูคาลิปตัสรกร้างไปเสียแล้ว

เรือบรรทุกสินค้าติดอาวุธสามลำ ซึ่งชักธงสองสี "เลือดและทอง" แห่งราชอาณาจักรกัสตีลยาพร้อมติดตั้งปืนใหญ่ครบครัน ทอดสมอเทียบท่าบริเวณท่าเรือที่แม้แต่สะพานไม้เก่าก็เคยถูกเผาทำลายจนเกลี้ยง

[วิสกี้สีแดงเลือด] ข้อมูลที่อัลเฟรดนำมารายงานแก่ไบรอนถือว่ามีความแม่นยำสูง

กลุ่มแขกผู้ไม่ได้รับเชิญซึ่งบุกรุกเข้ามาเหยียบย่ำหมู่เกาะเทย์แมนอย่างอุกอาจกลุ่มนี้ แท้จริงแล้วคือเหล่าสาวกแห่งโบสถ์ถลกหนัง ควบคู่มากับกองกำลังผู้ตั้งถิ่นฐานจำนวนมหาศาลจากราชอาณาจักรกัสตีลยา