บทที่_116_มือปืนที่เร็วที่สุด

บทที่ 116 มือปืนที่เร็วที่สุด

ภายในโบสถ์เล็กๆ ที่ดูรกทึบแห่งหนึ่ง

สิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติระดับรองทั้งสองตน ซึ่งชุ่มโชกไปด้วยคราบโลหิตและอยู่ในสภาพสะบักสะบอมร่อแร่ ทอดสายตามองตรงไปยังร่างที่พุ่งทะยานเข้ามาหาพวกเขาด้วยความประหลาดใจและไม่อาจเชื่อสายตา:

"เจ้าเป็นผู้ใดกัน? เหตุใดจึงสามารถสังหารชาร์ลอตต์ลงได้?!"

ไบรอนหาได้มีความสนใจที่จะเสียเวลาเสวนาปราศรัยกับคนใกล้ตายไม่ ตราบใดที่เขาสามารถเด็ดหัวศัตรูระดับ 2 สองตนสุดท้ายนี้ลงได้ องค์ความและความลับทั้งหมดที่ซ่อนเร้นอยู่ในห้วงสมองของพวกมัน ก็จะตกเป็นกรรมสิทธิ์ของเขาอย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด

สิ่งที่พวกมันได้รับตอบแทนกลับมา มีเพียงเสียงคำรามต่ำอันเยียบเย็น:

ฤดูหนาวกำลังจะมาถึงแล้ว!

ดาบยาวมหัศจรรย์ [White Frost (ไวท์ ฟรอสต์)] ถูกชักดึงออกจากฝักพร้อมกับเสียงคมดาบเสียดสีดังกังวาน

เขาเริ่มต้นด้วยท่วงท่าตั้งรับ ยกดาบยาวขึ้นตั้งชันเหนือแผ่นหลัง ก่อนจะฟาดฟันตวัดออกไปอย่างรวดเร็วสายฟ้าแลบ มุ่งเป้าไปยัง [นักล่าความอดอยาก] ซึ่งยืนขวางอยู่ด้านหน้า

แตกต่างจากคราก่อน ในครานี้คมดาบยาวหาได้สัมผัสโดนตัวเป้าหมายโดยตรงไม่