บทที่_92_เหล่าอัศวินนักล่าป่าเถื่อน_จงเรียกตัว!

บทที่ 92 เหล่าอัศวินนักล่าป่าเถื่อน จงเรียกตัว!

ในขณะที่ร่างไร้ลมหายใจของนอร์วิชผู้น้องกำลังทรุดฮวบลงตามแรงเฉื่อย ไบรอนกลับไม่ได้เสียเวลาเปิดใช้งานจอกศักดิ์สิทธิ์เพื่อแปลงสภาพให้กลายเป็น [โลหิตแปรสภาพ] ทันที

เขาเพียงแค่ใช้มือปัดป่ายอย่างคล่องแคล่ว หยาดโลหิตจำนวนมหาศาลที่ทะลักออกมาจากลำคอของเป้าหมายถูกกวาดต้อนรวบรวมลงในถ้วยนักรบโดยอัตโนมัติ

นอกจากนี้ เขายังบรรจงวางลูกบอลโลหิตสีแดงสดขนาดเล็กอีกสองลูกไว้พรางซ่อนอย่างแนบเนียนใต้ซากศพนั้น

ก่อนที่เขาจะหมุนตัวสลัดชายเสื้อแล้ววิ่งทะยานหายลับไปจากห้อง

และในชั่วพริบตาถัดมา...

ตูมมม!

เมื่อได้รับการตอบสนองจากสัญญาณความช่วยเหลือ พลเรือเอกนอร์วิชผู้บัญชาการกองเรือก็รีบพุ่งทะยานออกมาจากห้องบัญชาการบนหอควบคุมท้ายเรือด้วยความร้อนรน โดยไม่เสียเวลาเดินล้อมผ่านทางเดินซับซ้อนภายในตัวเรือเลยแม้แต่น้อย

เขากระโดดกระแทกฝ่าเท้าลงทะลุดาดฟ้าชั้นล่าง พุ่งดิ่งลงมาจากเพดานราวกับเทวทูตแห่งความตาย

ทว่า แรงระเบิดและวิถีกระสุนกลับตกลงมาเฉียดจุดที่ร่างของลิตเติลนอร์วิชทอดร่างอยู่เพียงนิดเดียว