บทที่_86_หนวดเต็มไปหมด

บทที่ 86 หนวดเต็มไปหมด

ราตรีโรยตัวลงมาอย่างเงียบเชียบ

ลมทะเลที่โหมกระหน่ำอยู่เหนือผืนน้ำเขตเหนือทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ โดยความเร็วลมพุ่งทะยานอย่างรวดเร็วถึง 32 นอต ซึ่งเทียบได้กับพายุระดับ 7 อันเกรี้ยวกราด

คลื่นยักษ์มหาศาลซัดสาดขึ้นมาเป็นชั้นๆ สูงเกือบ 3 เมตรแล้วในตอนนี้

ตามสามัญสำนึกของชาวเรือ นี่เป็นเพียงลางบอกเหตุของพายุใหญ่ที่กำลังจะอุบัติขึ้นอย่างแน่นอน

เรือทุกประเภทที่ลอยลำอยู่ในทะเล ไม่ว่าจะเป็นเรือรบชั้นหนึ่งที่สง่างามหรือเรือสำปันขนาดเล็กที่ไม่สะดุดตา ล้วนควรต้องรีบหาท่าเรือที่ปลอดภัยและทอดสมอแต่เนิ่นๆ เพื่อหลีกเลี่ยงภัยพิบัติ

หากผู้ใดบังอาจกล้าแล่นเรือต่อไปในท้องทะเลลึก แม้จะทำการเก็บใบเรือลงทั้งหมดแล้ว เสากระโดงเรือก็ยังคงต้องหักโค่นลงอย่างน่าอนาถอยู่ดี

ชะตากรรมเดียวที่รออยู่คือการพลิคว่ำและจมดิ่งสู่ก้นบึ้ง!

ทว่า สิ่งที่น่าประหลาดใจยิ่งนักก็คือ เหตุการณ์อันไม่สมเหตุสมผลอย่างสิ้นเชิงนี้กลับเกิดขึ้นที่บริเวณรอบนอกของ "อ่าวไอรอนแองเคอร์" ซึ่งถูกปกคลุมไปด้วยม่านหมอกหนาทึบตลอดทั้งปี

ณ ผืนน้ำที่เต็มไปด้วยคลื่นลูกใหญ่ซ้อนทับกันราวกับ "เนินเขาเตี้ยๆ" นับไม่ถ้วน กองเรือขนาดมหึมาที่มีรูปร่างคล้ายปูยักษ์กำลังคลานไปด้านข้าง กลับแหวกว่ายแล่นทวนกระแสลมอย่างอาจหาญ