บทที่_68_ความจงรักภักดีอันหาได้สมบูรณ์แบบไม่..._ถือเป็นความไร้ซึ

บทที่ 68: ความจงรักภักดีอันหาได้สมบูรณ์แบบไม่... ถือเป็นความไร้ซึ่งความจงรักภักดีอย่างสมบูรณ์แบบ

ณ บริเวณท่าจอดเรือของทางกลุ่มพันธมิตรโจรสลัด

ห้วงยามรัตติกาลอันยาวนานนับสิบเก้าชั่วโมง ในทุกๆ รอบวัน — ล้วนดำรงสถานะเป็นแหล่งกำเนิดอันแท้จริง ของความโกลาหลอลหม่าน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งกลุ่มโจรสลัด — ซึ่งดำรงสถานะเป็นกลุ่มมวลชนผู้ชื่นชอบความอึกทึกครึกโครม และรักความสนุกสนานไม่ยอมหยุดนิ่ง

แปะ! แปะ! แปะ!

"ได้โปรดเถอะครับ!... ได้โปรดเถอะครับ!... ท่านบิล... พวกกระผมสัญญาว่าจะไม่กระทำพฤติกรรมเช่นนั้นอีกแล้วครับ!"

"ท่านเพชฌฆาต... ได้โปรดโปรดเมตตาหยุดทำการเฆี่ยนตีพวกกระผมเสียทีเถอะครับ!... ต้นเหตุทั้งหมดทั้งมวลเป็นเพราะทางด้านท่านกัปตัน... มีคำสั่งคำประกาศห้ามมิให้พวกกระผมก้าวเท้าขึ้นฝั่ง... ทว่าพวกกระผมบังเอิญได้ยินสุ้มเสียงการทอยลูกเต๋าภายในบ่อนคาสิโน... และพวกกระผมก็ไม่สามารถควบคุมความอยากรู้อยากเห็นในมิติการเสี่ยงโชคเล่นการพนันเอาไว้ได้เลยจริงๆ ครับ!"

บนบริเวณผืนดาดฟ้าของนาวารบเนเมซิส... กลุ่มกำลังพลลูกเรือจำนวนสี่นาย ในสภาพร่างกายเปลือยเปล่าท่อนบน ถูกพันธนาการตรึงร่างติดไว้กับเชือกเคเบิลอย่างแน่นหนา พร้อมกับถูกเหวี่ยงแกว่งไปมาอย่างน่าหวาดเสียวท่ามกลางกระแสลมหนาวเหน็บอันพัดโหมกระหน่ำ