บทที่_31_ไบรอน_มาช่วยฉันหน่อย!

บทที่ 31: ไบรอน มาช่วยฉันหน่อย!

ภายในลานภายในที่เงียบสงบตรงมุมของโรงแรมโรสแมรี่อินน์

โต๊ะเต็มไปด้วยเศษอาหารและจานชามที่ยังคงเหลือทิ้งไว้ และเหล่าโจรสลัดระดับหัวกะทิแห่งกองเรือ 【ฉลามกินคน】 ต่างพากันนอนแผ่หลาอยู่บนพื้น ส่งเสียงกรนดังสนั่นหวั่นไหว

มีเพียงนายทหารต้นหนเรือ "โบนเบรกเกอร์" ไมล์ส และนายทหารโจรสลัดคนสนิทอีกไม่กี่นายเท่านั้น ที่ยังคงยืนอยู่บนเก้าอี้ตัวเล็กๆ และพากันรินเครื่องดื่มกินกันอย่างเอร็ดอร่อย

"ไชโย! จงลืมพวกคนไร้ประโยชน์พวกนั้นไปเสีย แล้วมาดื่มกันต่อเถอะ!"

"ฮ่าๆๆ... เครื่องหมายแสดงความเป็นคนแข็งแกร่งที่แท้จริง คือความสามารถในการกินดื่มได้เป็นอย่างดี ส่วนพวกคนไร้ค่าเหล่านั้นไม่มีทางทำได้เช่นนี้หรอก"

ด้วยเหตุผลกลใดก็ไม่อาจทราบได้ บรรดากลุ่มโจรสลัดทุกคนต่างพากันค้นพบว่าตนเองมีความอยากอาหารเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ในช่วงเวลานี้

พวกเขากินอาหารเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ และแม้กระทั่งขีดความสามารถในการทนต่อฤทธิ์แอลกอฮอล์ก็ยังปรับตัวดีขึ้นตามไปด้วย

ยิ่งร่างกายมีความแข็งแกร่งและมีสมรรถภาพทางกายดีเยี่ยมมากเพียงใด การเปลี่ยนแปลงวิวัฒนาการนี้ก็ยิ่งปรากฏเด่นชัดมากยิ่งขึ้นเท่านั้น

นายทหารโจรสลัดกลุ่มที่ยังคงรักษา Satiety (สติสัมปชัญญะ) เอาไว้ได้ครบถ้วน จึงนับว่าเป็นกลุ่มผู้มีความพร้อมดีเยี่ยมที่สุดอย่างเห็นได้ชัด