บทที่_14_การหยุดชะงักและการเปลี่ยนทิศทาง_การหลบหนีอย่างมีชัย

บทที่ 14: การหยุดชะงักและการเปลี่ยนทิศทาง การหลบหนีอย่างมีชัย

เสียงดังเอี๊ยด! เสียงดังเอี๊ยด!

เรือใบไม้โคลงเคลงไปมาตามแรงลมและคลื่น ส่งเสียงครวญครางจนปวดฟัน

ยิ่งตำแหน่งสูงเท่าไหร่ การแกว่งตัวก็ยิ่งน่ากลัวมากขึ้นเท่านั้น

นายทหารเรือที่กำลังพยายามปีนขึ้นไปบนเสาค้ำด้านข้างของเสากระโดงเรือนั้น สวมเครื่องแบบกัปตัน และมีปืนคาบศิลาขนาดสั้นสี่กระบอกเหน็บอยู่ที่เข็มขัดหนังของเขา

เมื่อเปรียบเทียบกับนายทหารชั้นประทวนซึ่งเป็นเพียงผู้สมัครเข้ารับตำแหน่งนายทหาร นายทหารยศกัปตันที่รับราชการมาแล้วอย่างน้อยสองปีและสอบผ่านการสอบของกระทรวงกองทัพเรือ ถือเป็นนายทหารประจำการอย่างเป็นทางการบนเรือรบ

ยิ่งไปกว่านั้น นี่คือสิ่งมีชีวิตกึ่งเหนือธรรมชาติ เช่นเดียวกับไบรอน ที่ตื่นรู้ทางจิตวิญญาณแล้ว แต่ยังไม่ได้จัดพิธีอภิเษกอย่างเป็นทางการ

นอกจากอัจฉริยะเพียงไม่กี่คนที่สามารถบรรลุถึงการยกระดับจิตวิญญาณได้ด้วยตนเองก่อนวัยผู้ใหญ่แล้ว ในสังคมมนุษย์...