ตอนที่ 172 สมรภูมิเซียนราชัน หนึ่งกระบี่คืนสู่กุยซวี!

ตอนที่ 172 สมรภูมิเซียนราชัน หนึ่งกระบี่คืนสู่กุยซวี!

“รับไปเถิด”

หลังใช้เจตจำนงตู๋หลิวทักทายเซียนราชันในประตูอมตะแล้ว หวังเฉินก็โยนรากแท้เซียนราชันซึ่งหลอมจากดวงจิตของเจ้าแห่งสัตว์นับหมื่นให้ฟางหานกับฟางชิงเสวี่ย

“ขอบคุณท่านผู้อาวุโส”

ฟางหานกับฟางชิงเสวี่ยรับรากแท้เซียนราชันไว้ กล่าวขอบคุณแล้วมองหวังเฉินที่ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งด้วยแววตาซับซ้อน

คนผู้นี้ให้ความรู้สึกพิศวงยากหยั่งถึงแก่พวกเขาเสมอ ไม่อาจคาดเดา ทั้งยังหาร่องรอยของเขาไม่พบในสายน้ำแห่งโชคชะตา

ราวกับเขามิใช่คนของฟ้าดินผืนนี้มาแต่กำเนิด ชะตาชีวิตก็ไม่เกี่ยวข้องกับประตูอมตะแม้แต่น้อย

หวังเฉินเดาความคิดของทั้งคู่ได้ แต่เพียงกำชับว่า “ที่เหลือพวกเจ้าจัดการกันเอง” ก่อนร่างจะเลือนหาย

ทะลวงผ่านห้วงกาลอวกาศนับไม่ถ้วนไปยังโถงหงเมิงในส่วนลึกของหยวนเจี้ย

ภายในห้วงกาลอวกาศซึ่งอบอวลด้วยปราณม่วงหงเมิงไร้สิ้นสุด มีร่างอรชรสง่างามเหนือสามัญนั่งขัดสมาธิอยู่ในอาภรณ์ขาวดุจหิมะ