กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 162 สิ่งผ่อนคลายในชีวิตอันน่าเบื่อ
“ตงไห่? เช่นนั้นนอกตงไห่ก็คือทะเลกุยซวีหรือ?”
หวังเฉินได้ยินว่าที่นี่คือตงไห่ ก็พลันนึกถึงทะเลกุยซวีที่นักพรตหยวนเฉินเคยบุกตะลุยในปีนั้น
“เป็นเช่นนั้นขอรับ”
ปีศาจกุ้งมังกรพยักหน้าอย่างหวาดหวั่นอยู่บ้าง กลัวเหลือเกินว่าหากนายท่านผู้นี้ไม่พอใจขึ้นมา จะจับพวกเขาทั้งสองกินเสีย
เล่ากันว่า ในโลกหงหวงแห่งนี้มีเขตต้องห้ามลึกลับแห่งหนึ่ง มีนามว่า “กุยซวี”
สถานที่แห่งนี้คือแดนที่สรรพสิ่งกลับคืนสู่ความสงัด
แค่กะแอม... หากจะกล่าวในระดับหนึ่ง ก็เข้าใจได้ว่าเป็นสถานทิ้งขยะ
แต่สิ่งที่กองสุมอยู่ที่นี่ไม่ใช่ขยะธรรมดา
โลกที่แตกสลาย มหามรรคที่พังทลาย ซากกาลอวกาศ ซากร่างของผู้ยิ่งใหญ่ที่สิ้นชีพ เศษเสี้ยวสมบัติวิเศษสูงสุด