เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 149 สุดปลายสายน้ำแห่งโชคชะตา ในที่สุดก็พบฟางหาน
ภายในฟ้าบุพกาล ทวยสวรรค์ไร้ขอบเขต ห้วงเวลาไร้ประมาณ และโลกนับไม่ถ้วน ล้วนมีสายน้ำสายหนึ่งดำรงอยู่ ณ รอยต่อระหว่างความลวงกับความจริง
สายน้ำสายนี้มิได้ดำรงอยู่ในอดีต มิได้ดำรงอยู่ในอนาคต และมิได้ดำรงอยู่ในปัจจุบัน ไม่ได้อยู่ในทะเลใจของสิ่งมีชีวิต
และไม่ได้อยู่ต่อหน้าดวงตาของสิ่งมีชีวิต
ไม่มีอยู่ทั้งบนล่างสี่ทิศ ไม่มีอดีตหรือปัจจุบัน
พลิ้วไหวเลือนรางไร้ร่องรอย ทั้งเป็นที่อยู่ของภาพลวงตาและเป็นสิ่งจริงแท้
สายน้ำกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต ไม่รู้ต้นกำเนิด ไม่รู้ปลายทาง
ผืนน้ำนิ่งสงบ ภายในไม่มีปลา กุ้ง หรือพืชน้ำ ไร้ร่องรอยสิ่งมีชีวิต มองไม่เห็นก้นแม่น้ำ
หวังเฉินยืนอยู่บนเรือลำน้อย ลอยไปตามกระแสน้ำอย่างอิสระ ทว่ากลับมั่นคงดังเดิม ราวกับหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับสายน้ำสายนี้
แววตาของเขาลึกล้ำ จับจ้องผืนน้ำเบื้องหน้า