ตอนที่ 145 เกอตุ่ม ของเล่นที่นายท่านทิ้งไว้ช่างน่าสนใจ

ตอนที่ 145 เกอตุ่ม ของเล่นที่นายท่านทิ้งไว้ช่างน่าสนใจ

“ที่นี่ดูเหมือนจะเป็นโลกเซียน”

หวังเฉินยืนอยู่บนยอดเขาสูงเสียดเมฆ กวาดตามองไปรอบด้าน โลกกว้างใหญ่ไพศาล ขุนเขารอบด้านทอดตัวดุจมังกร ทะเลสาบใหญ่กว้างดุจมหาสมุทร

บนฟ้ามีพลังหยางบริสุทธิ์อันกว้างใหญ่ไพศาลแผ่กระจาย

เมื่อเทียบกับมหาโลกเสวียนหวงที่เขาเคยเหยียบย่าง โลกแห่งนี้มีปราณอุดมสมบูรณ์กว่า กาลมิติมั่นคงกว่า และกฎระเบียบรัดกุมกว่า

“เอ๋?”

สายตาลึกล้ำของเขาทะลวงผ่านห้วงมิตินับไม่ถ้วน จิตเทวะกวาดผ่านมิติประหลาดนับไม่ถ้วนในห้วงว่าง

ก่อนมองผ่านทางช้างเผือกสีขาวอันกว้างใหญ่สายหนึ่ง ซึ่งแทรกซึมเข้าสู่กาลมิติหลายชั้นจนมิอาจรู้จำนวน

ภาพของมิติอันใหญ่โตโอ่อ่าก็สะท้อนอยู่ในดวงตา

ที่นั่นแผ่คลื่นมหามรรคอันน่าสะพรึงกลัวออกมาเป็นระลอก ห้วงมิติแตกสลาย กาลมิตินับหมื่นล้านเกิดดับ กฎเกณฑ์ฟ้าดินพังทลาย