กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 134 แค่นี้หรือ? ก็ธรรมดา
ส่วนลึกของที่ราบสูงวิบัติ โลกสีเทาหม่นแห่งหนึ่งมีปราณหยินโอบล้อม เย็นเยียบและน่าสะพรึงกลัว ท้องฟ้ามืดครึ้ม โลกทั้งใบประหนึ่งโลกของคนตาย
ไร้ชีวิตชีวาแม้แต่น้อย
ประหนึ่งนรก เป็นสถานที่อัปมงคล คล้ายดำรงอยู่เช่นนี้มาตั้งแต่โบราณจนถึงปัจจุบัน กลิ่นอายวิปริตโอบล้อมทุกแห่งหน
“หืม? แม่น้ำดวงจิตถูกมดปลวกจากสวรรค์ทั้งปวงทำลายแล้วหรือ? ทั้งยังเป็นเซียนตี้ตนหนึ่งด้วย!!!”
สิ่งมีชีวิตตนหนึ่งซึ่งหมอกดำวิปริตปกคลุมทั่วร่างพลันตื่นขึ้น หมอกดำวิปริตหนาแน่นพันรอบกาย ทั้งยังมีเลือดดำวิปริตข้นคลั่กหยดลงมา
“ในสวรรค์ทั้งปวงมีเซียนตี้ปรากฏขึ้นอีกตนหรือ? เดี๋ยวก่อน ดูคล้ายเป็นผู้ที่เปิ่นจั้วกับเกิ้นอินเคยร่วมกันลอบทำร้ายในคราวนั้น”