ตอนที่ 109 อักษรโบราณฟ้ากำเนิด

ตอนที่ 109 อักษรโบราณฟ้ากำเนิด

หวังเฉินพลิกมือเรียกคัมภีร์ตี้หวง เงาฉายคล้ายไข่ใบยักษ์ลอยออกมาครอบคลุมทั้งสี่คน ก่อนพาพวกเขาเข้าไปในคัมภีร์ตี้หวง

จากนั้นจึงแหวกมิติแล้วหายไปจากห้วงฟ้าดินแห่งนี้...

ชั่วพริบตาถัดมา ทั้งสี่ก็มาถึงห้วงกาลเวลาใหม่ รอบด้านขาวโพลนประหนึ่งหิมะแต่ไม่ใช่หิมะ คล้ายหมอกแต่ไม่ใช่หมอก

ทุกแห่งว่างเปล่าเลือนรางและเต็มไปด้วยความลึกลับที่ไม่รู้จัก

หวังเฉินพบว่าที่นี่ไม่มีทิศตะวันออก ใต้ ตะวันตก หรือเหนือ ไม่มีแนวคิดเรื่องบน ล่าง ซ้าย หรือขวา แม้แต่กาลเวลาก็ดูคล้ายหยุดไหล

ประหนึ่งฟ้าบุพกาลก่อนฟ้าดินเปิดออก

แม้เป็นเซียนเทพ หากประมาทเพียงนิดก็อาจจมดิ่งอยู่ในนั้น หลงทางในห้วงเวลาอันว่างเปล่าเลือนราง ยากจะหาทางออกได้

ที่นี่ทำให้เขานึกถึงหงเมิงคงเจี้ยนที่เคยไปเยือน

“นี่คือค่ายกลเพียวเมี่ยวในตำนานหรือ?”