ตอนที่ 98 ตบจนแบนเป็นเนื้อบด

ตอนที่ 98 ตบจนแบนเป็นเนื้อบด

ใต้ผืนพิภพของมหาโลกเสฺวียนหวง บนแดนยมโลกอันกว้างใหญ่ไพศาล มีหมู่อาคารตำหนักและหอเรือนทอดยาวต่อเนื่องกัน

ที่นี่คือที่ตั้งของโถงหวงเฉวียนแห่งนิกายมารหวงเฉวียน

กลางโถงอันโอ่อ่าหรูหราที่สุด มีชายหนุ่มผู้หนึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่ เขามีบุคลิกอ่อนโยนละมุนละไม

ชายหนุ่มผู้นี้มีดวงตาเปล่งประกายราวดวงดาว สวมอาภรณ์สีดำสนิททั้งกาย ศีรษะผูกแถบผ้าไหมสีดำ ทว่าผิวพรรณกลับเนียนละเอียดอย่างยิ่ง

ลวดลายผิวเรียบลื่นชัดเจนดุจแพรไหม นิ้วมือเรียวยาวประณีตทุกนิ้ว ไม่มีไอมารแม้แต่น้อย ดูราวกับผู้บำเพ็ญเซียน

ในมือเขาถือหนังสือโบราณม้วนหนึ่ง ท่าทางชวนให้นึกถึงบัณฑิตผู้คร่ำเคร่งอ่านตำรา