กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 96 อ้อนวอนข้าสิ
ณ ห้วงมิติอันไร้ขอบเขตของหลิงหลงฝูตี้ มีศาลาเย็นอันประณีตงดงามแห่งหนึ่ง หวังเฉินกับหลิงหลงนั่งประจันหน้ากันเล่นหมากล้อม
บนกระดาน มังกรขาวแผ่เขี้ยวกางเล็บ เผยจิตสังหารเต็มเปี่ยม แม้มังกรดำยังมีแรงโต้กลับ แต่ก็รับมืออย่างทุลักทุเล
หวังเฉินหยิบหมากขึ้นมา มองสถานการณ์บนกระดาน ก่อนค่อย ๆ วางหมากกลับลงในกล่อง
จากนั้นก็ยอมแพ้อย่างไม่อิดออด
“ข้าแพ้แล้ว”
“ผ่านมาตั้งหลายปี ฝีมือหมากล้อมของเจ้ายังคงเหมือนเดิม…”
นิ้วเรียวขาวคีบผลเซียนสีแดงสดขึ้นมาแตะริมฝีปาก นัยน์ตาหงส์ของหลิงหลงฉายแววลำพองใจ
“ห่วยแตก”
หวังเฉินกลับไม่สะทกสะท้าน