กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 84 คัมภีร์จริงดั้งเดิม
“เจ้าไม่ใช่คนของฟ้าดินแห่งนี้”
เสียงของหลิ่วเสินยังคงเย็นชา ทว่าแฝงความฉงนอยู่เล็กน้อย
“เพราะเหตุใด?”
หวังเฉินเลิกคิ้ว สีหน้าไม่แปรเปลี่ยน
“สหายเต๋าหมายความว่าอย่างไร?”
“มรรคาของเจ้าช่างเป็นเอกลักษณ์ ข้ามองไม่ทะลุ”
กล่าวถึงตรงนี้ แววอยากรู้อยากเห็นก็วาบผ่านดวงตาของหลิ่วเสิน
ในสายตาชาวบ้าน คนผ่านทางผู้นี้ช่วยรักษาบาดแผลภายในของหัวหน้าหมู่บ้านจนฟื้นคืนกำลัง ดูธรรมดาสามัญ ราวกับบัณฑิตผู้แตกฉานตำรับตำราทั่วไป
ทว่ากลับแฝงความรู้สึกคืนสู่สามัญ