กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 50 เจ็บไม่มาก แต่หยามกันอย่างรุนแรง
“ท่านผู้เฒ่า ท่านถือกำเนิดเมื่อใด?”
“ข้าถือกำเนิดจากความปรารถนาในโลกีย์ของปุถุชน วันเกิดจึงไร้ความหมายไปนานแล้ว”
“นี่ท่านเสียสติไปแล้วหรือ? ถึงได้พูดเรื่องเหลวไหลเช่นนี้ออกมาได้”
“แม่หนูน้อย เรื่องนี้เจ้ายังไม่เข้าใจ ข้าถือกำเนิดพร้อมกับสิ่งมีชีวิตแรกที่ถือกำเนิดขึ้นในกัลป์นี้”
“อะไรนะ?”
“เมื่อมีสิ่งมีชีวิต ก็ย่อมมีมารใจ และข้าก็คือมารใจ”
“มารใจหรือ?”
“หลิงหลง เจ้าอย่าสอดปากแล้ว ท่านผู้เฒ่า ขอถามว่าท่านจะดับสูญเมื่อใด และเดินทางไปถึงปลายทางของชีวิต?”
“ฮ่า ๆ ข้าจะบรรลุอมตะ ฟ้าดินเสื่อมสลายแต่ข้าไม่เสื่อม ดวงตะวันจันทรามอดดับแต่ข้าไม่ดับ”