ตอนที่ 40 ดินแดนห้าธาตุ

ตอนที่ 40 ดินแดนห้าธาตุ

“มรรคากระบี่ไร้ชีวิต?!”

หวังเฉินพลันตระหนักได้ถึงบางสิ่ง รีบภาวนาคัมภีร์สงบจิตในใจ

“น้ำแข็งเย็นเยียบพันปี สรรพสิ่งสงบนิ่ง จิตใจสงบ ปราณสงบ มองตนเป็นหนึ่ง จิตกับวิญญาณหลอมรวมเป็นหนึ่ง…”

เพียงชั่วครู่ กลิ่นอายเข่นฆ่าอันบ้าคลั่งที่กัดกร่อนสติปัญญาก็คล้ายถูกขับไล่ ค่อย ๆ สลายไป จิตเทวะกลับมาสงบในที่สุด

“อื้อ”

ทันใดนั้น หลิงหลงที่อยู่ข้างกายหวังเฉินก็ส่งเสียงคราง ใบหน้าซีดขาว ขนตางามคู่หนึ่งสั่นระริก ดวงตาฉายแววกระหายเลือดซึ่งหาได้ยาก

ชั่วพริบตาถัดมา เสียงสวดพระสูตรอันใสกระจ่างก็แผ่กระจายไปทั่วบริเวณ

เสียงพระสูตรนั้นดุจระฆังยามรุ่งอรุณและย่ำค่ำ ชวนให้ตื่นรู้ ทั้งยังคล้ายไม้กระบองฟาดลงกลางศีรษะ ทำให้ผู้ฟังเข้าใจแจ่มแจ้ง