ตอนที่ 35 เอวดี…ข้าไม่ได้เห็นอะไรทั้งสิ้น

ตอนที่ 35 เอวดี…ข้าไม่ได้เห็นอะไรทั้งสิ้น

ภายในหุบเขาเงียบสงบ น้ำพุใสไหลเอื่อยคดเคี้ยวจากที่สูงลงสู่เบื้องล่าง ใสกระจ่างจนมองเห็นก้นบึงได้อย่างชัดเจน

บางครั้งมีหมู่นกบินลงมาเกาะริมสระน้ำใส พวกมันมองผิวน้ำอย่างใคร่รู้ พร้อมขยับกรงเล็บเล่นกับเงาสะท้อนของตน

เท้าเปล่าขาวผ่องราวหยกเหยียบอยู่บนก้อนหินใหญ่ เรือนผมดำขลับยาวสามพันเส้นพลิ้วไหวตามสายลม เรือนร่างไร้ที่ติยืนอยู่ริมสระน้ำ อาภรณ์พลิ้วไปตามลม

ราวกับเซียนหญิงผู้ไม่แปดเปื้อนธุลีโลกีย์

นางถอดอาภรณ์ออกจนหมด แล้วหย่อนเท้าหยกลงในธารใส ก่อนเอนกายลงในสายน้ำที่กระเพื่อมเป็นระลอกอย่างเป็นธรรมชาติ เสียงฟองน้ำปุด ๆ ดังขึ้นบนผิวน้ำระยิบระยับ