เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 8 หลุมพรางที่นักเขียนมันฝรั่งขุดไว้ กับการพลิกชะตาของตัวประกอบหญิง
“ช่างเถิด ถือเสียว่าได้บีบลูกพลับนิ่มเล่นสักลูก”
หวังเฉินกำลังจะออกเดินทาง จู่ ๆ ก็นึกบางอย่างขึ้นได้ ปลายนิ้วชี้มีปราณแท้สีขาวสายหนึ่งผุดออกมา ภายในบรรจุการแปรเปลี่ยนหยินหยาง
การกำเนิดและดับสูญของธาตุทั้งห้า รวมถึงจังหวะแห่งมรรคที่ไหลเวียน ครู่ต่อมาก็แปรเป็นจินตันกลมเกลี้ยงสมบูรณ์ลูกหนึ่ง
จากนั้นแสงสีทองสายหนึ่งก็พวยพุ่งออกมาจากหว่างคิ้วของหวังเฉิน ห่อหุ้มจินตันไว้ ไม่นานก็กลายเป็นร่างหนึ่งที่มีหน้าตาเหมือนเขาทุกประการ
หลังช่องทางมิติเปิดออก ร่างนั้นก็ค่อย ๆ ก้าวเข้าไป…
บนที่ราบกว้างใหญ่ มีต้นไม้โบราณต้นหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่อย่างโดดเดี่ยว เรือนยอดแผ่ขยายกว้างใหญ่ไพศาล
ปกคลุมไปทั่วราวกับวัตถุศักดิ์สิทธิ์โบราณที่ตั้งอยู่ระหว่างฟ้าดิน แผ่กลิ่นอายเก่าแก่และเกินกาลเวลา
ปราณใสเลือนรางแผ่ออกเหนือยอดไม้ แปรเปลี่ยนเป็นรูปลักษณ์นานัปการ ลึกลับพิสดารยากคาดเดา