เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เขายืนอยู่ข้างตั่งนอนพลางเอ่ยว่า “เพิ่งกลับมาจากข้างนอก มือเย็นนัก” พลางวางกิ่งเหมยแรกผลิกิ่งนั้นลงบนโต๊ะหนังสืออย่างเป็นธรรมชาติ ชายเสื้อถูกดึงรั้งไว้ จ้าวโยวถงจึงหันกลับมาถามว่า “เป็นอันใดรึ”
หญิงสาวห่อร่างด้วยผ้าห่มแพรนอนคว่ำอยู่ริมตั่ง มือจับชายเสื้อของเขาไว้ ชายหนุ่มถูมือจนอุ่นจึงกล้าแตะต้องตัวนาง “เป็นอันใดไป ไม่สบายตัวหรือ”
นางส่ายหน้าเบา ๆ ดึงปลายนิ้วของเขามาแนบไว้ที่ข้างแก้มตนเอง ไม่ส่งเสียงใด ๆ แล้วค่อย ๆ หลับตาลง เข้าสู่ห้วงนิทราอีกครา
ภรรยาดูเหมือนจะขี้อ้อนติดคนมากกว่าแต่ก่อน เขานั่งอยู่ข้างตั่งนอนเพ่งมองดวงหน้ายามหลับใหลของนาง กิ่งเหมยแดงบนโต๊ะหนังสือนั้น เดิมทีคิดจะปักแจกันตั้งไว้ในห้องบรรทมให้นางชม เมื่อคืนวุ่นวายกันไปยกใหญ่ คาดว่าวันนี้นางคงเกียจคร้านจนไม่ยอมลุกเป็นแน่