ตอนที่ 191 จับได้คาหนังคาเขา

ในปากของนางแห้งผาก สองมือเย็นเยียบ พยักหน้าเอ่ยว่า “ข้ารู้จักเจ้าค่ะ เป็นสหายของข้าเอง”

ไทเฮาขมวดคิ้ว นึกเสียใจที่จู่ ๆ ก็ยกเรื่องนี้ขึ้นมา จึงกำชับนาง “เรื่องพรรค์นี้ย่อมมีศาลาว่าการไคเฟิงไต่สวน ผิดถูกชั่วดีย่อมตัดสินได้กระจ่างแจ้ง เจ้าอย่าได้กังวลเลย แม่หนูผู้นั้นชอบหานเจิงจริงหรือ”

“หามิได้ นางไม่เคยเอ่ยถึงเลยเจ้าค่ะ” นางส่ายหน้า ดอกไม้ในแจกันตรงหน้าเพิ่งปักไปได้ครึ่งเดียว ใต้หล้าไม่มีกำแพงที่ลมผ่านไม่ได้ แม่หนูโง่ผู้นี้ไม่แน่อาจเคยเผยความในใจกับผู้ใด จนมีคนแอบได้ยินเข้ากระมัง