กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
จ้าวโยวถงเอ่ยว่า “คงเพราะเมื่อคืนดื่มมากเกินไปจนถูกลมจับไข้กระมัง ข้ามิใช่เซียน หมอหลวงเพิ่งจะไป ข้าจะไปรู้ได้อย่างไร? ท่านแม่มิต้องกังวล ตัวเขาแข็งแรงยิ่งกว่าลูกวัวเสียอีก หากมิใช่รนหาที่ตายเอง โรคภัยอันใดก็เอาชีวิตเขาไปไม่ได้ง่าย ๆ ดอก”
ไทเฮายื่นมือออกไปแสร้งทำเป็นตีเขา “เจ้าเป็นถึงฮ่องเต้ซ้ำยังเป็นพี่ชาย กลับทำตัวเป็นเช่นนี้”
ชายหนุ่มมิได้หลบเลี่ยง ยื่นมือไปยกถ้วยชา “ท่านแม่ก็ทำเป็นมิทราบเรื่องนี้เสียเถิด ใช้ชีวิตฉลองเทศกาลอย่างสบายใจจะดีกว่า”