กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
บานหน้าต่างกรุด้วยผ้าโปร่งสีเขียวมรกต บนผ้าโปร่งทาบทาด้วยเงาร่างของคนดีดฉินใต้แสงตะเกียง เขาอ้อมมาจากหลังลานบ้าน ไพล่มือไว้ด้านหลังยืนสงบนิ่งอยู่ใต้ร่มไม้ ดีดฉินยามราตรี เงาร่างงดงามหลังหน้าต่างกรุผ้าโปร่ง ช่างแลดูสงบเสงี่ยมผ่อนคลายยิ่งนัก ท่วงทำนองก็ไพเราะ คุ้นชินกับการฟังเสียงฉินที่ใช้ทักษะอันเชี่ยวชาญช่ำชองแล้ว เสียงฉินของจงลิ่งอี๋ที่ขาดๆ หายๆ ท่วงทำนองสะดุดอยู่บ่อยครั้งนี้ กลับยิ่งดูละทิ้งสิ่งปรุงแต่ง หวนคืนสู่ความเรียบง่ายดั้งเดิม