เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
จ้าวเหิงหย่วน “ข้ามาหาเจ้าเพื่อรับสำรับ ไฉนกัน ยามนี้เจ้าจะออกไปข้างนอกหรือ”
“รับสำรับหรือ” นางทวนคำ แววตาล่อกลอย ก้มหน้ามองจดหมายในมือ จ้าวเหิงหย่วนสาวเท้าเข้ามาสองก้าว นางถอยร่นติด ๆ กัน “ท่านพี่ มีอันใดหรือเจ้าคะ”
“ปากเจ้าเป็นอันใดไป”
นางเลียริมฝีปาก ถูกกลิ่นสมุนไพรสำลักจนไอออกมาระรอกหนึ่ง “มิเป็นไรเจ้าค่ะ แค่ไอแห้งช่วงฤดูใบไม้ผลิเท่านั้น” แปลกนัก บนริมฝีปากไฉนจึงมีกลิ่นสมุนไพรได้ เมื่อครู่ยังมิสังเกตเห็นเลย
“อ้อ วันนี้ข้าว่าง เจ้าอยู่เป็นเพื่อนข้ากินข้าวก่อนค่อยไปวุ่นเถิด” กล่าวพลางสาวเท้าก้าวใหญ่เข้าไปในห้องโถงกลาง นั่งลงตรงที่นั่งประธาน ตำแหน่งที่ปกติจ้าวโยวถงมักจะนั่งอยู่เป็นประจำ สาวใช้ยกน้ำยกชาเข้ามา นางยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ส่งสายตาจนปัญญาจะช่วยเหลือไปให้จูไป่