เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
จ้าวโยวถงหอบหายใจกระชั้นถี่ พลันส่งเสียงครางในลำคอคราหนึ่งทั่วร่างโลหิตพลุ่งพล่าน ปลายลิ้นถูกฟันของนางขบกัดเข้าทีหนึ่ง คล้ายถูกลูกแมวยั่วโทสะ ในลำคอเปล่งเสียงหัวเราะดุดัน กวาดต้อนเรียวลิ้นของนางไว้แน่นมิยอมปล่อย เติมเต็มจนทั่วทั้งโพรงปากของนาง
น้ำลายเอ่อล้นออกมาจากระหว่างริมฝีปากของทั้งสอง จงลิ่งอี๋รู้สึกว่าตนเองสูญเสียการควบคุมร่างกายไปโดยสิ้นเชิง ทอดร่างอ่อนระทวยอยู่ในอ้อมอกของเขา จวบจนกระทั่งลมหายใจรอมร่อจึงได้รับการปลดปล่อย
เส้นสายสีเงินและน้ำลายที่มากยิ่งกว่าเชื่อมโยงอยู่ระหว่างริมฝีปากทั้งสอง สายตาของจงลิ่งอี๋จับตาดูริมฝีปากของเขา นางหอบลมหายใจอย่างรุนแรง สติค่อย ๆ ฟื้นคืนมา บุรุษผู้นั้นทาบทับลงมาอีกครา นางเบือนหน้าหลบ ถึงเพิ่งพบว่าตนเองถูกวางให้นอนลงบนตั่งนอนตั้งแต่เมื่อใดก็มิอาจรู้