เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย DDDELIWA
ตอนที่ 45 ซ่างกวนเยียนหราน
“เพียะ! เพียะ! เพียะ!”
จากนั้นติด ๆ กัน เสียงตบหน้าชุดใหญ่ก็ดังขึ้นต่อเนื่อง
ฉู่หลิงเทียนตบหน้าไปสิบกว่าฉาด ตบจนปากของโจวรุ่ยแตกยับเยินและใบหน้าบวมเป่งดุจหัวหมู จึงยอมหยุดมือ
“ฝ่ามือตบหน้าเหล่านี้ ข้าตบแทนสมาชิกศาลาหลิงเทียนของข้า หากมีคราวหน้าอีก โทษทัณฑ์จะมิใช่เพียงแค่การตบหน้าแล้ว!”
แม้น้ำเสียงของฉู่หลิงเทียนจะราบเรียบ ทว่าความเย็นยะเยือกในถ้อยคำกลับทำให้โจวรุ่ยสั่นสะท้านไปทั้งร่าง ราวกับร่วงหล่นลงสู่ถ้ำน้ำแข็ง
เขามั่นใจว่า หากตนยังกล้ารังแกข่มเหงสมาชิกศาลาหลิงเทียนอีก จุดจบจะต้องน่าอเนจอนาถอย่างหาที่สุดมิได้!
สิ้นเสียง ฉู่หลิงเทียนก็สะบัดมือโยนร่างโจวรุ่ยลงจากแท่นฝึกยุทธ์ราวกับโยนเศษขยะ
“ตึง!”
เสียงร่างของโจวรุ่ยกระแทกลงบนพื้นปลุกผู้คนที่กำลังตกตะลึงให้ตื่นจากภวังค์ในฉับพลัน