เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 353 อากาศอบอุ่น ดอกไม้บาน (บทส่งท้าย)
ตอนนี้ ฟู่เหลาซานกับสุ่ยเหล่าเอ้อร์ สองรุ่นพี่ ต่างก็ยืนตัวแข็งอยู่กับที่ ไม่ต้องพูดถึงผมกับหลูอี้ซิงเลย สิ่งนี้ไม่ใช่ระดับเดียวกับพวกเราเลยสักนิด ถ้าเราไปยั่วมัน มีทางเดียวคือจบเห่
“ดี ดีมาก ดีเหลือเกิน” ไม่รู้ว่าราชันธาราทมิฬเป็นอะไร แค่ยิ้มเย็นมองพวกเรา มุมปากมีรอยยิ้มประหลาด ยิ้มใส่พวกเราอยู่นาน
ไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าสิ่งนี้จะทำอะไรกันแน่
เรารู้ทั้งรู้ว่าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของสิ่งนี้ ก็ไม่กล้าลงมือบุ่มบ่าม ได้แต่เผชิญหน้ากันอยู่
“ไม่กล้าออกมาเจอพ่อนี่ใช่ไหม” ราชันธาราทมิฬหัวเราะลั่น “งั้นก็ดี ในเมื่อเจ้าไม่ยอมออกมา พ่อนี่จะตีให้เจ้าออกมาเอง” พูดจบ ราชันธาราทมิฬก็เข้าจู่โจมขึ้นมาอย่างรวดเร็ว จากนั้น พวกเราก็ล้มลงกับพื้นโดยไม่ทันตั้งตัว ต่างก็กระอักเลือดออกมาคนละอึก
เร็วเกินไป แรงเกินไป พวกเราแม้แต่จะตั้งตัวยังไม่ทัน ก็ล้มลงกับพื้นแล้ว
พลังกดข่มอย่างเบ็ดเสร็จ
“ไปตายซะ” ราชันธาราทมิฬคลุ้มคลั่ง เตะพวกเราไม่ยั้ง ผมจำได้แค่ว่าถูกราชันธาราทมิฬเตะหนึ่งที ก็หมดสติไป ตายทั้งเป็น