กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 344 บันทึกตัดมือฮาแตก
เลขาศิลป์ที่ 344 บันทึกตัดมือฮาแตก
“ศพกอดเรืออะไรของมันวะ” ผมด่าไปคำหนึ่ง “แต่ก่อนไม่เคยได้ยินเลย?”
“ศพกอดเรือ ก็คือเรือถูกศพกอดไว้น่ะสิ” เสียงฟู่เหลาซานสั่นอย่างรุนแรง “จบแล้ว จบแล้ว พวกเราคราวนี้เจอของยากเข้าให้แล้ว”
“ยากอะไรไม่ยาก” หลูอี้ซิงด่า “ก็แค่ศพตัวเดียวเอง มึงว่ายน้ำเก่งขนาดนั้น รีบลงไปเขี่ยศพนั่นให้พ้นซะ”
พอพูดจบ ไอ้ทึ่มหลูอี้ซิงก็จะจับฟู่เหลาซานโยนลงน้ำ
ฟู่เหลาซานรีบร้องไห้คร่ำครวญเรียกพ่อเรียกแม่ “อย่าเลย วอนล่ะ ผม... ผมมีวิธี ผมมีวิธี”
หลูอี้ซิงถึงได้วางฟู่เหลาซานลง “พูดแต่แรกก็สิ รีบๆ ว่า มีวิธีอะไร?”
ฟู่เหลาซานพูดอย่างสั่นเทา “ศพกอดเรือ ปกติมันเรียกของบางอย่างจากชาวเรือ พวกเรารีบโยนเครื่องเซ่นลงไปเถอะ!”