เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 322 หมู่บ้านสยองขวัญ
คืนนี้มีลม แถมยังตกฝนหนักอีกด้วย
ลมกับฝนที่นี่แรงกว่าที่ราบมาก ผมไม่เคยเห็นลมแรงขนาดนี้มาก่อนเลย หอนหวือหวา ราวกับมีลำโพงใหญ่วางอยู่ข้างนอกเปิดเสียงดังหนวกหู ส่วนเม็ดฝนก็ใหญ่เท่าถั่ว กระหน่ำลงมาเปาะแปะ ซ้ำยังกระแทกกระจกหน้าต่างดังปัง ๆ เหมือนลูกปัดที่ขาดสาย จริง ๆ แล้วก็อลังการเกินไปหน่อย
เห็นลมกับฝนแรงขนาดนี้ หลูอี้ซิงกับเยว่เย่าเหว่ยก็หมอบอยู่บนเตียงหลับไปตั้งแต่เนิ่น ๆ ส่วนผมสีหน้าเคร่งเครียด ฝนตกหนักขนาดนี้ พรุ่งนี้จะไปสนามบินยังไงกัน
ถ้าพลาดเที่ยวบินวันนี้ก็ต้องเลื่อนออกไปอีกวัน เฮ้อ ปวดหัวจริง ๆ
ฝนตกหนักขนาดนี้ ไม่ต้องพูดถึงการไปขึ้นเครื่อง แค่ลงจากภูเขาก็ต้องใช้แรงมหาศาลแล้ว
และตอนที่ผมกำลังมองฝนแล้วปวดหัวอยู่นั้น จู่ ๆ ก็สังเกตเห็นเงาคนคนหนึ่งเดินออกมาจากประตูใหญ่ของวิลล่า แล้วเดินกะเผลกขึ้นเขาไป