กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 317 หนังมนุษย์
"พวกคุณ...เงยหน้าขึ้นมองสิ!" อาพั่งพูดด้วยสีหน้าหวาดกลัวสุดขีด
ในเวลาเดียวกันฉันก็สังเกตว่าสีหน้าของคนอื่นๆ ก็ไม่ดีเช่นกัน ต่างจ้องมองที่เหนือหัวของฉันด้วยความหวาดผวาร้อนรนแบบเดียวกัน
ฉันชะงักไปครู่หนึ่ง รู้ตัวว่าอาจมีอะไรบางอย่างอยู่เหนือหัว? ฉันจึงค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมอง แต่เหนือหัวกลับไม่มีอะไรเลย จะน่ากลัวอะไรกัน
ฉันถามว่า "พวกคุณคงเกิดภาพหลอนขึ้นมาใช่ไหม?"
แต่พอพูดจบ เหนือหัวกลับมีเสียงกรอบแกรบดังขึ้น ราวกับมีอะไรบางอย่างกำลังเคลื่อนที่ ฉันรีบเงยหน้าขึ้น แต่ก็ยังไม่เห็นอะไรอยู่ดี
เพียงแต่ ฉันกลับรู้สึกได้ชัดเจนว่า หีบไม้หนานทองพวกนั้นกำลังสั่นไหวเบาๆ...
ไม่ดีแน่ ต้องมีอะไรบางอย่างแน่นอน
ในใจฉันร้อนรนหวาดผวา รีบหันตัวแล้ววิ่งหนีทันที