กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 315 เฉ่าผาจื่อ
ถึงจะไม่ได้ร้องหาพ่อหาแม่จริง ๆ แต่สีหน้านั้นก็ชัดเจนว่าร้องหาพ่อหาแม่เลยล่ะ ตอนนั้นในใจผมตกใจมากเลย ไอ้ห่า มันเป็นตัวอะไรกันแน่ถึงได้ทำให้มันกลัวได้ขนาดนี้
“อาจารย์เก่งมากเลยครับ ไล่ศพอสูรคุมสุสานนั่นจนหนีไปได้” ต้าหวังที่อยู่ข้างล่างผมอุทานขึ้น
ผมทั้งหัวเราะทั้งร้องไห้ไม่ถูก มันอะไรกับอะไรกัน ผมยังไม่ทันเข้าใจเลยด้วยซ้ำว่าตัวอะไรที่ทำให้มันหนีไป
ผมพูดว่า “เมื่อกี้ผมไม่ได้ทำอะไรเลย มันต้องเป็นศพอสูรคุมสุสานที่เห็นอย่างอื่นเข้า เลยตกใจหนีไปแน่ ๆ ทุกคนระวังตัวด้วย ผมรู้สึกว่าบริเวณนี้ต้องมีอย่างอื่นสิงอยู่แน่ ๆ”
“หา ไม่ใช่ท่านไล่ไปเหรอ” พวกที่อยู่ข้างล่างได้ยินก็เริ่มหวาด ๆ กันด้วย “ไอ้ห่า งั้นคงไม่ใช่พวกเราไล่มันไปหรอกนะ”