เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 308 ผีรับเคราะห์
"ถ้ามันระเบิดขึ้นมา ลมในห้องสุสานนี้จะถูกเผาใช้จนหมดเลยไหมครับ ถึงตอนนั้นพวกเราก็ต้องตายเพราะขาดอากาศหายใจจริง ๆ น่ะสิ" ผมพูด
ทหารหน่วยรบพิเศษกระโจนเข้าไปที่มุมห้องแล้วตะโกนลั่น "ทำไมไม่บอกตั้งแต่แรก ระเบิดถูกจุดไปตั้งนานแล้ว!"
ให้ตายสิ เรื่องใหญ่แล้ว พวกเรากำลังเร่งหาที่ตายกันอยู่หรือเปล่าเนี่ย ผมฝังหน้าลงกับดินทันที มือทั้งสองปิดหู
ตูม!
หลังเสียงดังสนั่นที่แทบทำให้หูหนวก ผงดินก็ร่วงลงมาจากด้านบน ผมรู้สึกว่าทั้งตัวถูกดินนั้นทับจนมิด พร้อมกันนั้นก็ได้ยินเสียงโลหะดังก้องติด ๆ กัน น่าจะเป็นเสียงโลงสำริดที่ถูกระเบิดออกมา
พื้นสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ตอนนี้ก้อนหินและดินเริ่มร่วงลงมาเป็นจำนวนมาก กระหน่ำลงมาอย่างต่อเนื่อง ปฏิกิริยาแรกของผมคือรีบใช้มือกุมหัว แต่ก็ไม่ช่วยอะไรเลย
ก้อนหินใหญ่ก้อนหนึ่งร่วงลงมา กระแทกเข้าที่ท้ายทอยผมเต็ม ๆ ตาผมเหลือกขึ้น ก่อนจะหมดสติไปเลย