กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 282 สุสานรวมทรัพย์มั่งคั่ง
ผมย่อตัวลงไปมองครั้งหนึ่ง ใจสะพรึง ไม่รู้ว่าทำไม นี่มันไม่ใช่เส้นผมได้อย่างไร
เส้นผมจำนวนมากนี้มัดติดกันแน่น ถูกฝังอยู่ใต้ดิน โผล่ขึ้นมาเพียงนิดเดียว
ทันใดนั้นผมก็รู้สึกแปลก ๆ รู้สึกว่าเส้นผมนี้ควรจะล้อมทั้งสุสานไว้ จึงให้ทุกคนขุดต่อไป
เป็นจริงอย่างที่คิด ทุกคนไม่นานก็เคลียร์ดินรอบ ๆ ตามเส้นผมจนสะอาด ไม่คิดว่าเส้นผมนั้นจะวนรอบสุสานหนึ่งรอบจริง ๆ แต่ไม่ใช่วงกลม กลับเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า มุมทั้งสี่มีเสาหินค้ำไว้
ผมเพ่งดูดี ๆ พบว่าบนเสาหินนั้นมีตัวอักษรสลักไว้ด้วย ตัวอะไรผมจำไม่ได้ แต่มันคล้ายลายยันต์ของสายรองของลัทธิเต๋าพื้นบ้านทีเดียว