กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 274 ค่ายกลผนึกภูตพรายแปดแสน
"เฮ้อ" เชอเยี่ยนเยี่ยนถอนหายใจ แล้วน้ำตาก็ไหลออกมา "ทำไมเธอต้องเอาชีวิตตัวเองเพื่อฉันด้วย? ทำไมเธอต้องโง่ขนาดนี้ เธอ...เธอให้ฉันพูดว่าเธอยังไงดี"
ใจฉันสั่นไหววาบ "เยี่ยนเยี่ยน เธอไม่เป็นไรใช่ไหม? เธอไม่เป็นไรใช่ไหม? เฮ้อ ทำไมเธอไม่บอกแต่แรก เธอเกือบทำให้ฉันตกใจตายรู้ไหม"
เชอเยี่ยนเยี่ยนพูดว่า "เฮ้อ ฉันนึกว่าถ้าฉันแกล้งโง่ทำเป็นไม่รู้ เธอจะยอมปล่อยฉันไป ใครจะไปคิดว่าเธอจะกระโดดตามฉันลงมาด้วย"
ฉันเองก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ฉันร่วงลงมาเรื่อยๆ นานมากแล้วก็ยังไม่ถึงพื้น กลับได้คุยกับเชอเยี่ยนเยี่ยนตั้งหลายเรื่อง ฉันรู้สึกว่าตอนนั้นฉันเหมือนลอยอยู่กลางอากาศ ไม่ได้ร่วงลงเลย แม้แต่เสียงลมหวือข้างหูก็ยังไม่มี