เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 267 โลงสำริดสี่ใบ
ความคิดนี้ทำให้ผมตื่นเต้นจนเกินบรรยาย ผมไม่รีรอที่จะปลดเข็มขัดออก เตรียมจะลงมืออย่างเต็มที่ พร้อมกับขอบคุณพวกแฟชั่นแปลก ๆ ในใจเงียบ ๆ ก็เพราะดีไซน์ของพวกแฟชั่นเพี้ยน ๆ พวกนั้นนั่นแหละ ที่ทำให้ผมคว้าเศษความหวังสุดท้ายไว้ได้ในยามสิ้นหวัง
ผมใช้มีดสั้นที่ซ่อนในเข็มขัดงัดแผ่นโลงอย่างสุดแรง เฮ้ ต้องบอกเลยว่ามันได้ผลจริง ๆ พอผมออกแรง แผ่นโลงก็ถูกงัดจนแยกออกเป็นช่องว่างจริง ๆ จากนั้นผมก็มองเห็นแสงด้านนอกผ่านช่องว่างนั้น
ผมพบว่าตอนนี้ผมยังอยู่ในถ้ำหินแห่งนั้น แต่ถ้ำนี้ใหญ่โตมาก อย่างน้อยก็กว้างกว่าเดิมมาก ระยะจากที่ผมอยู่ถึงริมฝั่งหินนั้นอย่างน้อยก็ประมาณสิบเมตร
ดูท่าถ้ำนี้จะกว้างขวางพอสมควรจริง ๆ แต่ว่ามันจะลึกแค่ไหนกันนะ ผมพยายามใช้มีดสั้นงัดแผ่นโลงต่อ ช่องว่างนั้นก็กว้างขึ้นเรื่อย ๆ