กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 248 ผมไม่ใช่นักเรียนประถม
พอได้ฟังแล้ว ผมก็รู้สึกทั้งขันทั้งจนใจขึ้นมาทันที
หลูอี้ซิงเอ๋ยหลูอี้ซิง สมองนี่ไม่ใช่เรื่องที่คนธรรมดาจะเดาออกจริง ๆ ตอนนี้หลูอี้ซิงที่ถูกขังอยู่ในคุกคิดตกหรือยังนะ
ผมถอนหายใจ แล้วถามเสี่ยวหง “แล้วเธอเคยคิดไหมว่า หลูอี้ซิงทั้งชีวิตพังเพราะเธอ เขาอาจไม่มีหน้ากล้าเจอใครไปตลอดชีวิต แถมหลูอี้ซิงยังไม่มีทะเบียนบ้านอีก เธอจะให้ครึ่งชีวิตที่เหลือของเขาเป็นยังไง”
เสี่ยวหงสีหน้าสำนึกผิด “ถ้าฉันทำอะไรให้หลูอี้ซิงได้ ฉันจะไม่ลังเลเลยสักนิด…”
“แล้วเธอยินดีไปชี้ตัวคนร้ายไหม” ผมถามเสี่ยวหง “อย่างน้อยหลูอี้ซิงก็บริสุทธิ์ ต้องช่วยเขาออกมาจากข้างในให้ได้”
เสี่ยวหงพยักหน้าหงึก ๆ “ยินดีอยู่แล้ว แต่ฉันกลัวว่ากำลังของเราจะสู้หลัวเซิงเหมินไม่ได้”