กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 227 เมิ่งผอผู้เลอโฉม
เมื่อพวกเราเข้าใกล้ตำแหน่งกลางสะพานโค้งขนาดใหญ่นี้ ผมก็เห็นเงาดำอยู่ระหว่างแถวชายหญิงอย่างเลือนราง กำลังถือกระบวยตักน้ำแกงจากถังไม้ใบหนึ่ง พอเห็นผีตนหนึ่งก็โยนน้ำแกงในกระบวยออกไปทันที น้ำแกงนี้ก็เชื่อฟังดีนัก กลายเป็นรูปทรงยาว ๆ ทันที เหล่าผีที่อ้าปากร้องเสียงผีคร่ำครวญอยู่นั้น พออ้าปากก็รับน้ำแกงเข้าปากไปตรง ๆ
น่าอัศจรรย์ก็คือ พอน้ำแกงเข้าปากผีที่ร่ำไห้เหล่านั้น เหล่าผีน้อยที่เมื่อครู่ยังร้องไห้อยู่นั้นก็กลายเป็นว่านอนสอนง่ายขึ้นมาทันที เงียบ ๆ เรียงแถวเดินหน้าต่อไป สายตาเหม่อลอย
เห็นแค่นี้ก็รู้ว่ากลายเป็นคนโง่หมดสภาพไปแล้ว