กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 209 ก้านกล้องยาสูบสำแดงอิทธิฤทธิ์
เขาขึ้นมาคนเดียวเนี่ยนะ? เฮ้ แบบนี้ไม่เอาหลิวไป่ซุ่ยใส่ตากันเลยนี่นา คิดว่าฉันให้รังแกง่ายๆ งั้นเหรอ
ผมจึงสูดหายใจลึกเฮือกหนึ่ง แล้วเอ่ยเสียงเย็นว่า "ยังไง คุณจะหาผีรับเคราะห์ให้ตัวเองงั้นเหรอ? เสียดายที่คุณหาคนผิดแล้ว"
"หาคนผิด? ฮ่าๆ ขอแค่คุณเป็นคน วันนี้คุณก็ต้องมาเป็นผีรับเคราะห์ของฉันให้ได้" พูดจบ ถ่านดำแก่ตัวนั้นก็พุ่งเข้ามาหาผม
ไม่มีสำนึกในตัวเองเอาเสียเลยจริงๆ ผมหัวเราะเย็นชา
พูดถึงตาแก่นี่ตอนยังมีชีวิตน่าจะใจดีพอนะ ไม่อย่างนั้นทำไมถึงกลายเป็นผีร้ายไม่ได้ล่ะ? ตาแก่ตัวเล็กๆ คนนี้ก็แค่วิญญาณผีธรรมดาเท่านั้น ผมจึงจัดการเขาได้
แน่นอนว่าถ้าเขากลายเป็นผีร้าย ถ้าผมจะสั่งสอนเขาอีกก็คงยากแล้ว