0196

⬢⬢⬢

ตอนที่ 196 ตึกร้างผีชานเมือง

ผมเห็นชัดเลยว่าบ่าของพี่เฟยสะดุ้งขึ้นมาแรงมาก ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าต้องเป็นเพราะเด็กคนนี้โดนผมพูดจี้ถูกจุดแน่นอน

แต่พี่เฟยคนนี้ก็เห็นแก่เงินจนหน้ามืดชัด ๆ ถึงแม้จะโดนคำพูดของผมขู่จนนิ่งไปแล้ว แต่ก็ยังไม่คิดจะยอมสยบ แค่พูดเย็น ๆ ว่า “เลิกมาแกล้งทำเป็นลึกลับกับฉันได้แล้ว สองวันมานี้ฉันไม่รู้สึกว่าบ่าเจ็บเลย ห้าร้อย หยิบออกมาได้ก็รีบหยิบมา หยิบไม่ได้เดี๋ยวพวกฉันก็จะเอาคืนหนึ่งแขนของพ่างจื่อ”

พูดจบ พี่เฟยก็ส่งสายตาให้คนสองข้าง คนพวกนั้นสองคนก็รีบเข้ามาประชิดผมทันที พ่างจื่อรีบขวางหน้าผม “พี่เฟย ถ้าคุณจะกดดันกันแบบนี้ก็อย่าโทษพ่างจื่อว่าหนักมือนะ”

พูดพลางพ่างจื่อก็ชักมีดสั้นออกมาจากเอว มองอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มเย็นชา

แต่พี่เฟยกลับแค่หัวเราะเย็น ๆ ว่า “ไอ้บ้า ปีกแข็งแล้วสินะ”