0183

⬢⬢⬢

ตอนที่ 183 สำรวจเขาอันไร้นามยามวิกาล

ผมเอ่ยอย่างเย็นชา “เธอโดนกระบี่ขจัดเงาจำกัดเวลาอภินิหารห้าตะวฺแปดทิศของผมเข้าแล้ว ถ้าภายในหนึ่งวันไปถึงจวนยมโลกไม่ได้ พลังหยินในตัวเธอจะถูกขับออกโดยบังคับ เข้าใจความหมายไหม นั่นก็คือเธอจะดวงจิตแตกสลาย”

ผีน้อยตนนั้นตกใจกลัวคำพูดของผมทันที น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นร่ำไห้ “เอ่อ พี่ใหญ่ ทำไมใจร้ายขนาดนี้ล่ะ! ผมแค่ล้อเล่นกับพี่เฉย ๆ ผมไม่พล่ามกับพี่แล้ว ผมรีบไปก่อนนะ ถ้าไม่ไปกลัวจะไม่ทันแล้ว”

ผมกับหลัวเซิงเหมินไม่ได้ขวางมัน ปล่อยให้ไอ้หมอนั่นกลิ้งไปให้พ้น

พอไอ้หมอนั่นหายไปแล้ว หลัวเซิงเหมินถึงถาม “ชื่อกระบี่ที่คุณเพิ่งฟันออกไปเมื่อกี้ พูดซ้ำอีกทีได้ไหม”