0179

⬢⬢⬢

ตอนที่ 179 แม่ม่ายหวังข้างห้อง

เมื่อเห็นว่าสิ่งนั้นเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ ผมกับหลัวเซิงเหมินได้แต่นั่งคุกเข่าอยู่บนพื้นภาวนา ส่วนหลูอี้ซิงนั้นเด็ดองุ่นมาพวงหนึ่ง กินไปพลางพูดกับเราสองคนไปพลางว่า "อย่าโทษว่าพี่ไม่เตือนนะ ถ้าพวกนายตายทั้งที่ยังอยู่ในสภาพนี้ พอเป็นผีแล้วสิบเก้าในสิบจะต้องกลายเป็นผีตายอด! รู้ไหมผีตายอดพอลงนรกแล้วต้องไปเกิดในภพเดรัจฉาน สู้กินให้อิ่มตอนนี้ยังดีกว่า ชาติหน้าจะได้เกิดในตระกูลดี ๆ"

"เกิดบ้าอะไร" ผมจ้องหลูอี้ซิงอย่างโกรธ ๆ "ไม่มีใครต้องตาย โครตายขึ้นมาไม่ว่าจะเป็นใคร ข้าจะถอดเสื้อผ้ามันให้หมดแล้วโยนไปกลางถนน ดูสิจะอายกันไหม"

หลูอี้ซิงกลับชะงักไปครู่หนึ่ง "หลิวจื่อ นายจำเป็นขนาดนั้นเลยเหรอ ถ้าพี่ตายนายก็ตายตาม นายกลายเป็นศพแล้วจะโยนพี่ไปกลางถนนได้ยังไง"

"กลายเป็นผีก็ไม่ปล่อยนาย!" ผมด่าไปประโยคหนึ่ง