0177

⬢⬢⬢

ตอนที่ 177 พระสูตรนรกนครเหล็ก

พอพูดจบ ผมก็ไม่สนใจว่าหลูอี้ซิงจะคัดค้านหรือไม่ ดึงหลูอี้ซิงเข้าไปในห้องของเขา แล้วขยิบตาให้เขา

เขารู้ทันทีว่าผมหมายถึงอะไร ล้มตัวลงนอนกรนคร่อกทันที

ผมเองก็รีบกลับเข้าไปในห้องของตัวเอง บอกราตรีสวัสดิ์กับหลัวเซิงเหมินคำหนึ่งแล้วปิดประตูนอน

ถึงผมจะนอนบนเตียงหลับตาอยู่ แต่ผมไม่กล้าหลับจริง กลัวว่าตอนที่ผมหลับ หลัวเซิงเหมินจะแอบย่องออกไป แล้วผมก็จะพลาดโอกาสแอบดูที่หายากแบบนี้!

ผมเลยวิ่งไปมองที่ตากระทู้ทุกไม่กี่นาที ตรวจสอบว่าหลัวเซิงเหมินไม่ได้ออกไป แล้วจึงค่อยวางใจนอนลงบนเตียง

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ผมวิ่งไปมองตากระทู้ด้านนอกอีกครั้ง พบว่าหลัวเซิงเหมินไม่อยู่ไปตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ ใจผมร้อนรน รีบเปิดประตูวิ่งออกไป ตรวจดูรอบด้าน แต่ไม่เห็นเงาของหลัวเซิงเหมิน ยืนยันได้ว่าอีกฝ่ายลงไปข้างล่างจริง จึงรีบวิ่งตามไป