0174

⬢⬢⬢

ตอนที่ 174 ศพเหิน

บทที่ 174 ศพเหิน

ผมสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วค่อย ๆ เคลื่อนเข้าไปใกล้ พร้อมถือกระบี่เหรียญทองแดงไว้ในมือ

ในใจคิดว่าด้วยความเร็วของพ่อนี่ แค่ดึงหญ้าเทียนจู๋ออกแล้วกลิ้งตัวหนีตรงนั้น จะหนีการจู่โจมลับ ๆ จากสิ่งนั้นในกองฝังศพไม่พ้นได้ยังไง?

อุดมการณ์งดงาม แต่ความเป็นจริงโหดร้าย เมื่อมือของผมคว้าหญ้าเทียนจู๋นั้นได้ จู่ ๆ ก็รู้สึกได้ว่ากองฝังศพเล็ก ๆ ข้าง ๆ นั้นสั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่ง แล้วหญ้าเทียนจู๋ก็สั่นไหวอย่างรุนแรง ผมไม่มีเวลาสนใจอันตรายในกองฝังศพเล็ก ๆ นั้นแล้ว คว้าหญ้าเทียนจู๋ไว้แน่น เตรียมจะดึงมันออกมา

แต่สิ่งที่ผมคาดไม่ถึงคือ หญ้าเทียนจู๋นั้นกลับอ้าปากกว้างงับผมเข้าหนึ่งที งับมือผมเจ็บพอสมควร เหมือนถูกหมากัดเข้าหนึ่งที