0171

⬢⬢⬢

ตอนที่ 171 เธอคือแอปเปิ้ลน้อยของฉัน

ตอนนี้เองที่ห้องสวีตข้าง ๆ มีเสียงชายร่างใหญ่ทึบ ๆ ดังลอดมา “ร้องอะไร ร้องอีกเดี๋ยวก็ตีขาหมานั่นให้หักเลย!”

ให้ตายสิ…

ฉันคิดในใจ ห้าความบกพร่องสามสิ่งขาดจะเกิดผลเร็วขนาดนี้เลยเหรอ? ตีขาหลูอี้ซิงให้หัก ก็นับเป็นคนพิการได้เหมือนกันนี่นา?

หลูอี้ซิงแผดเสียงด่าขึ้นมาทันที “ไอ้เวรเอ๊ย เก่งจริงก็เข้ามาสิ ไปหาคุณยายมึงสิ พ่อนี่เลือกยอมรับห้าความบกพร่องสามสิ่งขาดเองอยู่แล้ว จะสนไอ้ลูกหลานกระจอกอย่างมึงทำไม?”

ต่อมาชายร่างใหญ่จากภาคอีสานที่สูงกว่าหลูอี้ซิงตั้งสองหัวเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าหลูอี้ซิง หลูอี้ซิงถึงกับช็อกไปเลย

แต่โชคดีที่หมอนี่หัวไว รีบขอโทษพี่ใหญ่คนนั้นแกล้งทำเป็นยอมจำนน ผลปรากฏว่าชายร่างใหญ่คนนั้นก็ไม่ใช่คนไม่มีเหตุผล พอได้ยินว่าแฟนของหลูอี้ซิงถูกคนอื่นนอนด้วยก็รู้สึกเห็นใจหลูอี้ซิง ไม่มัวยืดเยื้อเรื่องนี้ต่อ…