0146

⬢⬢⬢

ตอนที่ 146 เคราะห์นองเลือด

แต่พอผมก้มลงเก็บอิฐก้อนนั้น ซุนเต๋อหนา พ่อของเขากลับโผเข้ากอดตัวผมไว้ แล้วกดผมล้มลงกับพื้น ทันใดนั้น เนื้อเน่าเปื่อยเลือดอาบกับหนอนแมลงวันสีขาวก็ร่วงลงมาบนตัวผม เลอะเทอะจนผมขนลุกขนพอง ผมจึงเงื้ออิฐก้อนนั้นฟาดไปที่ศพ

แต่ตอนนั้นเอง ลุงใหญ่สกุลซุนก็พุ่งเข้ามา แล้วคว้าแขนผมไว้อย่างรวดเร็ว

เพียะ!

ไอ้ศพเวรนั่นตบหน้าผมเข้าหนึ่งฉาด แรงจนตาผมลายไปหมด เหมือนกับดื่มสุราขาวไปสองตำลึง

ที่สำคัญกว่านั้น ผมรู้สึกได้ว่าหนอนขาวเป็นกลุ่มๆ กำลังเลื้อยอยู่บนใบหน้า คันจนแทบทนไม่ไหว อยากจะยกมือขึ้นเกา แต่ทั้งสองมือถูกล็อกไว้ จะเอื้อมไปแตะหน้าก็ไม่ได้เลย

เพียะ!

ตบลงมาอีกฉาด หน้าผมบวมแดงขึ้นทันที มุมปากมีเลือดไหลออกมาเส้นหนึ่ง

เพียะ!