0119

⬢⬢⬢

ตอนที่ 119 คนเงียบขรึม

ชายร่างใหญ่คนนั้นชะงักไปในทันที จากนั้นก็ทำหน้าอกเศร้าเหมือนถูกข่มเหงมองมาที่ผม ดูท่าทางก็คงตกใจไม่น้อยเหมือนกัน “คือว่า…พี่ ผมไปทำอะไรผิดเหรอ พี่พูดมาตรง ๆ เลย ผม…ผม…แก้ตัวก็ได้ไม่ใช่หรือไง?”

ให้ตายสิ ชายร่างใหญ่คนนี้ตอนนี้กลับทำตัวเหมือนผู้หญิงขึ้นมาได้ ซึ่งมันขัดกับรูปร่างกำยำบึกบึนขนาดนี้อย่างร้ายกาจ “คุณมาหอพักนักเรียนทำไม อยากล้างแค้นหรือไง?”

“ล้างแค้น? ล้างแค้นอะไร?” ชายร่างใหญ่กลับงงไปเลย “เพื่อนเอ๋ย เราเป็นรูมเมทกันนะ ทำไมต้องทำให้ความสัมพันธ์ตึงเครียดขนาดนี้ด้วย”

“รูมเมท?” ผมชะงักไปทันที “คุณเป็นนักเรียนเหรอ?”

ชายร่างใหญ่คนนั้นพยักหน้า “ไม่งั้นนายคิดว่าฉันเป็นอะไรล่ะ?”

“ให้ตายสิ” ผมอึ้งไปพักใหญ่ แต่เดิมนึกว่าตัวเองโตพอแล้ว แต่ใครจะไปคิดว่าหมอนี่โตกว่าผมเยอะเลย ถ้าแค่มองผ่าน ๆ บอกว่าเป็นปู่ของนักเรียนคนไหนก็คงมีคนเชื่อ