0106

⬢⬢⬢

ตอนที่ 106 เจรจา

ผมพยักหน้า “ครับพ่อตา จริง ๆ แล้วมีผีตัวหนึ่งเกาะอยู่บนหลังพ่อตามาตลอด”

พอผมพูดจบ พ่อตาก็ตกใจจนตัวแข็ง รีบเอามือลูบหลังตัวเอง

ผมทั้งขำทั้งจนใจ ถ้ามีผีจริง ๆ ต่อให้ลูบยังไงก็ลูบไม่ออกหรอก

จากนั้นพ่อตาหันกลับไปมอง แต่ก็ไม่พบอะไรเลย ตอนนั้นผมเองก็สังเกตว่าบ่าข้างที่พ่อตาหันไปกลับมืดลงไปมาก ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร ผาเดาว่าน่าจะเป็นเพราะพ่อตาหันกลับไป เพลิงหยางบนบ่าสองข้างกับบนหัวจึงดับไปดวงหนึ่งกระมัง

“ตอนนี้หล่อนออกจากร่างกายพ่อแล้วครับ” ผมบอกพ่อตา

อะไรคือสิ่งที่น่ากลัวที่สุดในโลกนี้? คำตอบก็คือสิ่งมองไม่เห็นนั่นแหละ

พ่อตาตกใจจนลุกขึ้นยืนจากโต๊ะ สีหน้าหวาดผวาจ้องมองผม ริมฝีปากสั่นเทา ค่อย ๆ ถอยไปชิดกำแพง ราวกับกลัวว่าจะถูกผีสาวเกาะหลังอีกครั้ง