0094

⬢⬢⬢

ตอนที่ 94 ความผูกพันพี่น้อง

ให้ตายสิ นี่มันลอบโจมตีกันชัด ๆ!

อีเวรเอ๊ย ถ้าไม่ให้เจ้าได้เห็นฝีมือหน่อย เจ้าคงคิดว่าข้ายอมให้รังแกง่าย ๆ งั้นสิ ข้าจึงคว้ากระบี่เหรียญทองแดงขึ้นมาโดยไม่ลังเล แล้วฟาดเข้าที่ท้ายทอยของคนกระดาษอย่างแรง จนไม่ต้องสนใจด้วยซ้ำว่าจะทำให้กุมารอัปมงคลตกใจหรือเปล่า

“ท่านผู้มีพระคุณไว้ชีวิตด้วย” ไม่คิดเลยว่าคนกระดาษตัวนั้นจะทรุดลงคุกเข่ากับพื้นดังปึก ท่าทางแข็งทื่อราวกับคนกระดาษล้มลงกับพื้นจริง ๆ

มือที่ข้าเงื้อจะโจมตีค้างอยู่กลางอากาศ ข้ามองมันอย่างงุนงง “เจ้าแปลว่าอะไร?”

“ท่านผู้มีพระคุณ ขอบคุณสำหรับบุญแห่งการได้เกิดใหม่ของพวกเรา หากไม่ใช่เพราะท่านพูดดี ๆ ต่อหน้าท่านไป๋ พวกเราคงไม่มีโอกาสเวียนว่ายไปเกิดในชาตินี้เลย…” คนกระดาษตัวนั้นกล่าวด้วยความกตัญญู